Staatsobligaties Info

De site met alle informatie over staatsobligaties

Informatie over staatsobligaties

Een staatsobligatie (in het Engels ‘bond’) is een speciaal soort obligatie die is aangegaan door een overheid. De staat verstrekt een verhandelbaar schuldbewijs dat garandeert dat er een lening is aangegaan met de overheid. De koper van de staatsobligatie ontvangt hiervoor van de overheid een rentevergoeding. De staatsobligaties wordt afgesloten met een bepaalde einddatum waarop de koper een vast bedrag terug krijgt. De staat verstrekt staatsobligaties om aan financiële middelen te komen.

Verschil tussen aandelen en staatsobligaties

Als je een aandeel koopt koop je daadwerkelijk een deel van een bedrijf. Met de aankoop an een aandeel word je voor een klein deel eigenaar van het bedrijf. Bij het kopen van een staatsobligatie verstrek je alleen een lening. Je speelt dus eigenlijk voor bank. Staatsobligaties worden verstrekt om het financieringstekort van een land te dekken.

Hoe werken staatsobligaties

Een bepaalde staatsobligaties heeft een aantal kenmerken. Elke staatsobligatie heeft een bepaalde looptijd, deze geeft de einddatum van de obligatie aan. Een termijn van 5 jaar of minder wordt korte termijn genoemd. Een middellange termijn heeft een looptijd van 5 tot 12 jaar. Elk looptijd die langer duurt wordt lange termijn genoemd.

De nominale waarde van een aandeel is het bedrag dat aan het eind van de looptijd wordt terugbetaald aan de eigenaar van de obligatie. Bij aanschaf van een obligatie weet je dus exact welk bedrag je wanneer terug krijgt. Meestal hebben staatsobligaties een nominale waarde van 1000 euro.

Bij een nieuwe uitgave van een aandeel wordt ook de uitgiftekoers bepaald. De uitgiftekoers is het percentage ten opzichte van de nominale waarde wat je betaald voor een obligatie. Stel de nominale waarde is € 1000,- en de uitgiftekoers wordt bepaald op 101%, dan kun je één obligatie kopen voor € 1010,-.

Een laatste kenmerk van een staatsobligaties is het rentepercentage. Dit is de jaarlijkse rente die je ontvangt over de nominale waarde. Een staatsobligatie van €1000 euro met een rentepercentage van 4% levert jaarlijks €40,- op. Het rentepercentage is afhankelijk van het risico dat je loopt. Een hogere rente lijkt aantrekkelijk, maar betekend ook dat het risico hoger is.

Obligatierating

De obligatierating geeft de kredietwaardigheid aan van de uitgever van de staatsobligatie. Eigenlijk is het een rating die gekoppeld wordt aan de kans dat de verplichting behorende bij de obligatie zonder problemen worden voldaan. Deze ratings worden opgesteld door verschillende bureaus die elk een andere benadering kunnen hanteren. Meestal komen ze echter wel uit op dezelfde rating. Aan de rechterkant is te zien hoe Fitch de ratings hanteert.

Een AAA-rating betekend dat een obligatie van uitzonderlijke kwaliteit is, terwijl de laagste rating (/) aangeeft dat alle betalingen zijn gestaakt. Over het algemeen kun je aannemen dat een rating tot A3 aangeeft dat de kans op betalingsproblemen erg klein zijn.

Door de kredietcrisis kregen landen als Ierland en Griekenland een lagere rating. De waarde van uitgegeven obligaties gaat dan omlaag omdat de kans kleiner is dat je je geld terugkrijgt. De rente van nieuwe obligaties gaat omhoog waardoor het voor die landen minder voordelig wordt omdat ze meer rente moeten aflossen. Bieden ze geen hogere rentes dan zijn er geen beleggers meer die de obligaties zullen kopen.

Negatieve rente

Indien u staatsobligaties op de voet volgt heeft u zich vast wel eens afgevraagd waarom sommige staatsobligaties een negatieve rente hebben. We beginnen de uitleg met een voorbeeld:

Stel u heeft € 200.000 spaargeld op de bank staan echter valt de betreffende om. Gelukkig is er een Nederland een depositogarantiestelsel waardoor u toch nog € 100.000 terugkrijgt via de andere banken in Nederland.

Het probleem in het voorbeeld is dat het geld is ondergebracht bij een bank. Staatsobligaties staan ecther op naam van de persoon die ze heeft gekocht en deze blijven dus ook bij een faillissement van de bank onaangetast.

Mochten in het eerder genoemde voorbeeld meerdere banken omvallen, is er zelfs een kans dat de andere banken niet genoeg spaargeld hebben om de klap op te vangen. Gelukkig heeft de Nederlandse overheid voldoende financieel vermogen om de banken bij te kunnen springen.

In sommige landen is dat echter niet zo, hierdoor is het voor de mensen in die landen een mooie opties om via staatsobligaties hun geld onder te brengen bij een bepaalde staat. Beleggers zijn dan zelfs bereid om rente te betalen over het geld waarover ze zekerheid hebben.